Earth & Environment

15-6-2011

de vlucht naar Nairobi

Geschreven in het vliegtuig, op weg naar Nairobi voor een conferentie.

Nederland
Onder het toeziend oog van tientallen vliegtuigspotters kiezen we het ruime  blauw. Madurodam spreidt zich uit onder ons, met de geanimeerde auto’tjes. Strakke groene kavels in het veenlandschap, de rode daken van de nieuwbouwwijken: orderlijk opgetrokken. Met een bocht naar rechts komen de kleurige tulpenbollenvelden in zicht. Een mondriaan aan mijn voeten.

En dan het ijsselmeer: witte bootjes breken het blauwgrijs tot de kaarsrechte rand van de Vlevopolder. Anders verkaveld, meer gelijkend een computer-printplaad. En dan wederom Mondriaan die onder ons wegschuift. Nu met arcering door windmolenparken.

De reis zal verder gaan over Griekenland en dan zuidelijk naar Nairobi.

Ik hoop dat het zo mooi helder blijft en ik een mooi uitzicht krijg op het middellandse-zeegebied en de IGAD landen: de landen van Oost-Afrika die meedoen aan de komende conferentie over internationaal gedeeld grondwater. Het onderwerp van de conferentie waar ik op weg naar ben.

Nederland van boven. Het is niet alles eenheidsworst. De mondrianen maken plaats voor bossen, met in hun hart de dekzanden die dagzomen. Onze eigen woestijnen.

Ruim 6700 km te vliegen, nog 7 uur te gaan…

Vliegen met KLM

Tijdens de vlicht is het toegestaan een laptop te gebruiken. De steward biedt zelfs aan om hem op te laden in de kockpit.

Elke stoel heeft een tv-schermpje en een afstandsbediening waar je een creditcaard door kan halen. Voor 2,50 dollar kun je smsjes sturen. E-mail kan ook. Verder kun je zelf kiezen welke films of muziek je wil zien. Je kan spelletjes spelen en zelfs talen leren! Misschien dat ik dan toch mijn doel om dit jaar 10 woorden chinees te leren kan halen. Maar eerst mijn presentatie maar eens voorbereiden…

Warme vochtige doekjes! Waar krijg je die tegewnoordig nog in het vliegtuig? – Bij KLM!

Sneeuw op de hoogste toppen van de Alpen, maar de valleien: groen en bewoond. Ik kan de sneeuw en het smeltwater bijna horen schuren en stromen, de bergen aferoderend op die stijle, kale wanden. Zo scherp zijn de randen.

Khartoum en woestijnen

Uren later kijk ik toevallig uit het raam. Wat ziet mijn oog? We vliegen boven Khartoum! Dag papa! (ok, hij woont iets verder weg maar het is wel Soedan) Ik zwaai naar wat ooit de graanschuur van Afrika was. Of is het dat nogsteeds? Van horizon tot horizon geen woestijn, maar orderlijke velden. De ons bekende Mondriaan maar ditmaal in tinten geel en rood.

Khartoum was leuk om te zien. Maar van de hele vlucht blijft mij vooral bij dat het eindeloos duurde om de woestijn over te steken, van Egypte tot aan Nairobi. Een zee van zand waar maar geen einde aan wil komen. Vermoeiend, indrukwekkend, en gelukkig genoeg tijd gevend om mijn presentatie voor te bereiden…

Khartoum.png


← Rural Web ↑ Blog Pukkelpop 2011 →

Date Navigation

Articles

Categories

  • composer
  • hello
  • world
  • first post
  • GIS/maps
  • Geochemistry
  • Africa
  • KRW
  • NL
  • Risk
  • Tsunami
  • Earthquake
  • water
  • TBA
  • groundwater
  • TEDx
  • IGRAC
  • Salinity
  • FEWS
  • Deltares
  • Satellite
  • Science
  • Carnaval
  • Bangladesh
  • film
  • movie
  • MOOC
  • floods